Te dwie emocje rodzą się w Tobie zawsze wtedy,kiedy stawiasz opór i nie potrafisz otworzyć się na zmiany.Chcesz zrobić krok wprzód,ale jednocześnie coś cały czas trzyma Cię w miejscu.Szarpiesz się.Siłujesz.Walczysz.Jesteś swoim niewolnikiem i największym wrogiem.Brakuje Ci pewności siebie,obawiasz się,że znowu się nie uda,a przede wszystkim nadmiernie analizujesz to co było,będzie... Wierzysz,że im dokładniej wszystko zaplanujesz,tym bezpieczniej będziesz się czuł.Zaśmiecasz swój umysł,mnożąc w głowie setki scenariuszy.Masz coraz więcej wątpliwości.Aż w końcu przestajesz sobie ufać.Przecież Tobie nigdy się nie udaje!!! Zamykasz się w klatce niepewności i wątpliwości.A w tym całym zamieszaniu,które sam sobie tworzysz - zapominasz,że życie to ciągły ruch.Oczekiwania zawsze rodzą rozczarowanie.Życie trudno zaplanować,bo przyszłość lubi zaskakiwać.
Nie próbujesz.Odpuszczasz.Nic nie idzie tak,jakbyś tego chciał.I nagle pojawia się złość i żal.Nienawiść do świata,siebie i wieczne pretensję.Bo przecież życie jest takie okropne i niesprawiedliwe... STOP! Zaczekaj.Czy ani przez moment nie przyszło Ci do głowy,że to nie życie jest okropne,ale Twoje myślenie i działanie?
Przestań analizować i tworzyć nierealne cele.
Pracuj nad zaufaniem,bo tak jak każdy masz w sobie wewnętrzną siłę,dzięki
której niezależnie od okoliczności ZAWSZE jakoś sobie poradzisz...
Nie uciekaj,gdy pojawia się dyskomfort,bo to naprawdę cenny nauczyciel.
Nie chowaj głowy w piasek tylko dlatego,że coś wymaga wysiłku i zaangażowania.
Sprawy trzeba rozwiązywać!!!!
Komentarze
Prześlij komentarz